Wściekłe psy – Ciekawostki

  • Otwierająca Wściekłe psy konwersacja w barze zawiera między innymi słynną interpretację piosenki Like a Virgin Madonny, wygłoszoną przez Pana Brązowego (czyli samego Tarantino). Kiedy piosenkarka zobaczyła film, stwierdziła, że bardzo jej się podobał, ale całkowicie zaprzeczyła twierdzeniom na temat jej utworu. Później dała reżyserowi w prezencie kopię swojego albumu Erotica, z dopiskiem Dla Quentina. To nie piosenka o kutasie, tylko o miłości. Madonna.
  • To właśnie we Wściekłych psach Tarantino po raz pierwszy zastosował swoje firmowe ujęcie z bagażnika, które w różnych wariacjach pojawiło się w każdym z jego późniejszych filmów.
  • Wiele scen do filmu zaczerpnięto z jednego z ulubionych filmów Tarantino. Chodzi o obraz Płonące miasto, którego reżyserem jest Ringo Lam.

ws 2

  • Już na samym początku można domyślić się, który z członków ekipy jest tajniakiem. W momencie, kiedy Joe Cabot (Lawrence Tierney) pyta, który z nich nie dołożył się do napiwku, Pan Pomarańczowy (Tim Roth) od razu donosi na Pana Różowego (Steve Buscemi).
  • Na planie wciąż był obecny sanitariusz, który sprawdzał, czy ilość krwi straconej przez pana Pomarańczowego jest prawdziwa dla ofiary strzelaniny.
  • Pudełko płatków Fruit Brute jest widoczne w mieszkaniu pana Pomarańczowego. Pudełko pojawia się także w Pulp Fiction. Jest to fikcyjna marka wymyślona przez Quentina Tarantino.

ws 3

  • Quentin Tarantino musiał walczyć z szefem wytwórni Miramax, Harveyem Weinsteinem, o zachowanie sceny tortur w filmie, ponieważ Weinstein czuł, że mieć ona negatywny wpływ na odbiorców. Ostatecznie ustąpił dzięki uporowi reżysera.
  • Quentin Tarantino napisał pierwszy projekt scenariusza w trzy i pół tygodnia.
  • W dniu wolnym od zdjęć, Lawrence Tierney został aresztowany za rzekome wyciągnięcie broni w kierunku bratanka. Po wpłaceniu kaucji wrócił na plan filmowy.

ws 4

  • Tarantino złożył pięć różnych ofert Jamesowi Woodsowi, aby ten zagrał w filmie. Jednak jego agent odrzucił je wszystkie nie wspominając o tym Woodsowi, ponieważ stawki oferowane przez Tarantino były niższe od tych, za które aktor zazwyczaj pracował. Kiedy Woods dowiedział się o tym jakiś czas później, zwolnił swojego agenta.
  • Quentin Tarantino dodał otwierającą scenę ze śniadaniem, aby dać Panu Niebieskiemu kilka kwestii, ponieważ początkowo był on jedyną postacią niemą.
  • Garnitur, który Harvey Keitel nosił na planie, był jego prywatną własnością. Otrzymał go od francuskiej projektantki Agnès B.

ws 5

  • Prawdziwe imię i nazwisko Pana Blondyna (Michael Madsen) brzmi Vic Vega, podobne nazwisko nosi Vince (John Travolta), bohater innego filmu Tarantino pt: Pulp Fiction. Wg słów reżysera, obaj mężczyźni są braćmi, planował również zrobienie prequela obu filmów pt: Double V Vega, jednak zarówno Madsen i Travolta okazali się za starzy, aby powtórzyć swoje role, więc ostatecznie porzucono projekt.
  • W kilku scenach Tim Roth leżał tak długo w kałuży sztucznej krwi, że ciecz wysychała i trzeba było go odklejać z podłogi, co zajmowało kilka minut.
  • Na europejskim rynku dystrybutor używał pojedynczych plakatów dla każdego z głównych bohaterów. Wówczas to była zupełnie nowa koncepcja, którą stosuje się obecnie.

ws 6

  • Jedna z reklam radiowych, która słyszymy w tle dotyczy fikcyjnej sieci restauracji Jack Rabbit Slim, stylizowanej na lata 50. ubiegłego wieku, gdzie podają milkshake’a za 5 dolarów. Pojawia się ona w kolejnym filmie Tarantino pt: Pulp Fiction.
  • Nazwisko Terry’ego Gilliama z podziękowaniami pojawia się podczas napisów, ze względu na rady jakie udzielał on Tarantino podczas warsztatów w Sudance.
  • Budżet był tak mały, że wielu aktorów po prostu nosiło własne, prywatne ciuchy (z czego najbardziej charakterystyczna jest marynarka Chrisa Penna).
  • Początkowo Quentin Tarantino planował użycie utworu zespołu Sweet pt: Ballroom Blitz jako alternatywnej piosenki w scenie z uchem, ale ostatecznie wybór padł na Stuck in the Middle with You z repertuaru Stealers Wheel.

ws 7

  • Filmowcy nie mieli wystarczającego budżetu pozwalającego na uzyskanie pomocy policji do kontroli ruchu ulicznego w scenie, gdzie Steve Buscemi siłą wyciąga kobietę z auta, a następnie nim odjeżdża. Aktor mógł to zrobić tylko wtedy, gdy pojawiło się zielone światło.
  • Mieszkanie Pana Pomarańczowego powstało w górnej części magazynu, gdzie dzieje się większa część filmu. Filmowcy zdecydowali się na ten krok w celu zaoszczędzenia pieniędzy na znalezienie prawdziwego lokalu.
  • Cadillac Coupe de Ville Pana Blondyna w rzeczywistości należał do Michaela Madsena, gdyż budżet nie pozwalał na zakup samochodu.
  • Wszystkie sceny samochodowe są oczywiście nakręcone w pojazdach na przyczepie.

ws 9

  • Agent montażystki Sally Menke początkowo odradzał jej przyjęcie pracy nad tym filmem. Kobieta jednak nie posłuchała, co zaowocowało jej współpracą z Tarantino przy sześciu filmach.
  • Monte Hellman został wyznaczony na reżysera filmu ze względu na niedoświadczenie Quentina Tarantino. Gdy ten jednak sprzedał scenariusz do Prawdziwego romansu, Hellman wziął jednak na siebie rolę producenta wykonawczego.
  • Ostatecznie, gotowa produkcja stała się czarnym koniem festiwalu w Sundance, w 1992 roku, gdzie film miał swoją premierę. Mówiło się, że to pewniak do nagrody, jednak ostatecznie, z ośmiu nagród, które przyznano filmom nie dokumentalnym, Wściekłe psy nie otrzymały ani jednej.
  • Wściekłe psy zostały ogłoszone najlepszym filmem niezależnym wszechczasów oraz najbardziej wpływowym filmem ostatnich 15 lat, według magazynu Empire.
  • Produkcja ta została nakręcona w ciągu 35 dni i zawiera 272 użycia słowa fuck.

Źródło: imdb.com / Ilustracja wprowadzenia: Materiały prasowe

Stały współpracownik

Entuzjasta fantasy, miłośnik akcji i wielbiciel komedii wszelakich. Pamiętajcie: kino jest dobre na wszystko.

Więcej informacji o
,

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Blackm pisze:

Operatorem był Polak – Andrzej Sekuła (ur.1954 we Wrocławiu) którego Tarantino namówił do pracy odwożąc go taksówka na lotnisko, gdy Sekuła musiał polecieć do Polski. Scenografem miał być Andrzej Haliński, ale zrezygnował widząc skalę filmu (czego sobie nigdy nie mógł wybaczyć)

Zarejestruj się, jeśli nie masz konta Nie pamiętasz hasła?