Mooviesroom.pl Recenzje gier

Planet of Lana 2: Children of the Leaf – recenzja gry, która dojrzewa razem z bohaterką

Tue, 07 Apr 2026 23:50:32 +0200

O Planet of Lana usłyszałem jeszcze przed premierą pierwszej odsłony. Już wtedy zauroczył mnie cudowny styl graficzny i przyjemna muzyka, która towarzyszyła prezentowanemu zwiastunowi. Mimo wszystko jakoś nie przekonała mnie formuła prostej platformówki. Dopiero premiera dwójki nakłoniła mnie, aby dać produkcji szansę. A teraz żałuję tylko, że nie sięgnąłem po grę wcześniej. To piękna przygoda – mimo krótkiego gameplayu potrafi zachwycić, a nawet zagrać na emocjach. Czy dwójka też trzyma poziom? Zapraszam do recenzji.

Za Planet of Lana 2: Children of the Leaf, tak jak za pierwszą część, odpowiada szwedzkie studio Wishfully, które w swoim dorobku ma tylko tę serię. I tak jak wydana w 2023 roku Planet of Lana była tylko takim testem, niewykorzystującym w pełni potencjału deweloperów, to właśnie sequel pokazuje, co tak naprawdę potrafią. Oryginalna odsłona była naprawdę udanym debiutem – fantastycznie wypadała

Crimson Desert - recenzja gry. Wielka, międzywymiarowa piaskownica.

Sun, 29 Mar 2026 16:16:07 +0200

Postawmy sprawę jasno - Crimson Desert od Pearl Abyss to jedna z tych gier, które od pierwszych zapowiedzi próbowały złapać kilka srok za ogon jednocześnie. Z jednej strony epicka, średniowieczna przygoda w klimacie fantasy, z drugiej sandbox pełną gębą, a gdzieś pomiędzy tym wszystkim duch takich gigantów jak The Witcher 3: Wild Hunt, The Elder Scrolls V: Skyrim czy seria Assassin’s Creed. Chociaż tytuł nie jest na 100+ godzin, i szczerze mówiąc dzięki Bogu, jest o czym opowiadać.

Świat, który kradnie całe show

Największym atutem tej produkcji jest bez dwóch zdań świat, wielka piaskownica. Mam wrażenie, że to właśnie on był głównym celem twórców. Mapa jest ogromna, różnorodna i przede wszystkim zachęca do tego, żeby się w niej zgubić. Powoduje ona również

Mario Tennis Fever - recenzja gry. Czy chaos wystarczy?

Sun, 15 Mar 2026 21:40:44 +0100

Seria Mario Tennis zawsze była czymś w rodzaju sportowej wersji imprezy u znajomych. Niby gramy w tenisa, ale zamiast eleganckich wymian dostajemy tornado na korcie, grzybki zmieniające rozmiar zawodników i bohaterów, którzy traktują rakiety jak broń masowego rażenia. I właśnie w tym szaleństwie była zawsze jakaś metoda. Jak to wypada w najnowszej odsłonie?
Mario Tennis Fever próbuje iść tą samą drogą. Na pierwszy rzut oka wszystko wygląda znajomo – kolorowe korty, znane postacie i szybkie mecze, które mają bardziej przypominać kreskówkowy chaos niż poważną rywalizację sportową. Problem w tym, że gdzieś po drodze ta formuła zaczyna się trochę rozjeżdżać. Zamiast dynamicznych i emocjonujących spotkań coraz częściej dostajemy mecze, w których trudno powiedzieć, czy wygrywamy dzięki umiejętnościom, czy dlatego, że nasza rakieta akurat postanowiła zrobić coś absurdalnie potężnego. I właśnie dlatego Mario Tennis Fever jest grą, która potrafi

WWE 2K26 - recenzja gry! Co się stało, że się...

Thu, 12 Mar 2026 12:30:42 +0100

Ach te gry WWE… od czasu WWE 2K22 seria naprawdę wróciła na właściwe tory. Po katastrofie sprzed kilku lat kolejne odsłony zaczęły systematycznie odbudowywać zaufanie fanów. Każda następna część coś poprawiała, coś rozwijała, coś dodawała. Co ważne — były to zmiany widoczne i odczuwalne, a nie kosmetyczne poprawki, które w innych sportowych seriach często ograniczają się jedynie do aktualizacji składów. Ubiegłoroczna odsłona, czyli WWE 2K25, była dla mnie prawdopodobnie najlepszą częścią od wielu lat. Spędziłem w niej naprawdę ogrom czasu, eksperymentując z różnymi trybami, budując własne historie w Universe i wracając do niej nawet wtedy, gdy teoretycznie „zobaczyłem już wszystko”. I właśnie wtedy pojawia się największy problem każdej dobrze rozwijającej się serii. Bo kiedy coś działa naprawdę dobrze, pojawia się pytanie — czy da się to jeszcze poprawić? Wygląda na to, że w przypadku WWE 2K26 twórcy natrafili na coś w rodzaju szklanego sufitu. Nie jest to gra zła — absolutn

Philharmonix - recenzja gry planszowej

Mon, 09 Mar 2026 15:51:08 +0100

Każdy jako dziecko miał jakieś marzenie zawodowe. Jeden chciał być strażakiem, drugi lekarzem, a trzeci maszynistą. Czy byli też tacy którzy chcieli być menadżerem filharmonii? Pewnie nie. Nie zmienia to jednak faktu, że jest to kusząca propozycja dla nas, już dorosłych osób. I dzięki firmie Archona Games możemy sprawdzić, czy bylibyśmy w stanie podołać temu wyzwaniu. Co ciekawe jednak, nie będzie to taka typowa filharmonia, a kosmiczna. Nasi muzycy muszą oczarować międzygalaktyczną widownię. Czy podołają? Zapraszam do poniższej recenzji gry planszowej Philharmonix.
Nostalgiczna wyprawa w przeszłość
Kiedy ujrzałem grę planszową Philharmonix podczas SPIEL Essen 2025 od razu wiedziałem, że muszą w nią zagrać. W trakcie targów miałem możliwość spróbować rozgrywki w krótkiej wersji demonstracyjnej. Od razu odezwały się we mnie wspomnienia ze szkoły muzycznej. Pamięć zaczęła wracać do tych lat spędzonych w elitarny

Animal Crossing: New Horizons Nintendo Switch 2 Edition – recenzja gry

Sun, 08 Mar 2026 19:40:45 +0100

Seria gier Animal Crossing została zapoczątkowana już w 2001 roku. Mimo upływu lat, nowe produkcje wciąż przyciągają nowych graczy oraz posiadają stałą, wierną społeczność. Przyznam się bez bicia – od jakiegoś czasu obserwowałam fenomen Animal Crossing z bezpiecznego dystansu, zastanawiając się o co tyle krzyku. Kiedy jednak w moje ręce wpadł Nintendo Switch 2, a wraz z nim odświeżona wersja New Horizons, uznałam, że to idealny moment, by w końcu dać się zaprosić na tę rajską wyspę. Okazuje się, że wejście do świata Toma Nooka to pułapka, z której wcale nie chce się uciekać.
Mój własny kawałek podłogi (i namiotu)
Moja przygoda zaczęła się od… namiotu i kredytu hipotecznego. Po przybyciu na wyspę, wcześniej wspomniany Tom Nook wprowadza nas w podstawy, przedstawia nam najważniejsze informacje

Resident Evil: Requiem - recenzja gry! Where are all the bodies?

Wed, 25 Feb 2026 01:58:17 +0100

Seria Resident Evil przeszła w ostatnich latach długą drogę. Od klasycznego survival horroru, przez mocno akcyjne odsłony z Leonem, aż po pierwszoosobowy, duszny klimat znany z siódmej i ósmej części. Resident Evil: Requiem od Capcomu jest próbą pogodzenia tych światów. Zdecydowanie nie jest to ślepe kopiowanie przeszłości ani całkowite z nią zerwanie. To świadome połączenie stylu znanego z „dwójki”, „trójki” czy „czwórki” z horrorowym ciężarem, który wprowadziły Resident Evil 7: Biohazard i Resident Evil Village.
Pierwsze godziny dają do zrozumienia, że był to ruch ryzykowny. Mieszanie dynamiki trzecioosobowej akcji z bardziej intymnym, horrorowym prowadzeniem kamery mogło się skończyć chaosem. Oczywiście, mamy opcje przełączania widoków w obu postaciach, ale ciężko byłoby nie skorzystać z

Let’s Sing 2026 – recenzja gry. Karaoke dla każdego

Thu, 19 Feb 2026 01:00:22 +0100

Let’s Sing 2026 powraca z kolejną odsłoną i nową playlistą hitów. Czy tym razem zaskakuje czymś nowym, czy może wraca tylko po to, aby przypomnieć, że karaoke najlepiej wychodzi w towarzystwie w barze, a nie przed ekranem?
Podstawy w Let’s Sing 2026 się nie zmieniają. Wybieramy piosenkę, chwytamy za mikrofon – albo po prostu uruchamiamy aplikację w smartfonie – i próbujemy trafiać w nuty przesuwające się po ekranie. System punktowania jest czytelny, interfejs przejrzysty, a całość nie wymaga żadnego wdrażania. To jedna z największych zalet Let’s Sing: wchodzimy do gry natychmiast.
Jak śpiewa się w 2026 roku?
W tegorocznej odsłonie dostajemy 35 utworów z międzynarodowych list przebojów. Są tu spokojniejsze kawałki, bardziej taneczne hity i piosenki, które aż proszą się o wspólne darcie gardła w większym gronie. Można przebierać wśród bardziej współczesnych utworach takich jak „Birds of a

REANIMAL – recenzja gry. Powrót twórców Little Nightmares, na który warto było czekać

Wed, 11 Feb 2026 01:26:25 +0100

Parę miesięcy temu pisałem recenzję Little Nightmares III, które trafiło w ręce zupełnie nowych ludzi – grę bowiem stworzyło Supermassive Games. Niestety Tarsier Studios straciło prawa do marki i deweloperzy musieli pożegnać się z franczyzą po dwóch odsłonach. Nic nie stało jednak na przeszkodzie, by stworzyć coś nowego, już pod skrzydłami wydawcy THQ Nordic. Tak też zrodził się duchowy spadkobierca Little Nightmares, który miał pokazać siłę ojców serii, czyli REANIMAL. Czy to się udało? Czy Supermassive Games przegrało to bezpośrednie starcie? Zapraszam do recenzji.
Tarsier Studios miało co udowodnić. W końcu ich Little Nightmares II swego czasu zostało przyjęte bardzo ciepło i nadal jest wspominane przez graczy jako niezwykłe, horrorowe przeżycie. Z drugiej strony dość niedawno zostało wydane Little Nightmares III od innego

Kirby Air Riders - recenzja gry. Pęd, chaos i masa radości

Fri, 09 Jan 2026 21:03:01 +0100

Nintendo całkiem niedawno rozpieściło nas kolejną odsłoną przygód Kirbiego, a teraz znów powraca z nową energią. Tym razem, różowy żarłok ponownie wskakuje na swoją gwiazdkę w produkcji Kirby Air Riders dostępnej na Nintendo Switch 2 i udowadnia nam, że do dobrej zabawy wcale nie potrzeba wielu przycisków.
Tożsamość gry
Po samym tytule Kirby Air Riders bardzo łatwo założyć, że znów mamy do czynienia z produkcją pokroju serii Mario Kart – tylko w cukierkowej, Kirby’owej oprawie, gdzie zamiast rur wydechowych otrzymujemy większą ilość lukru. W rzeczywistości jest to gra, która świadomie idzie w innym kierunku. Choć formalnie jest to remake tytułu sprzed 22 lat – Kirby Air Ride wyda

Metroid Prime 4: Beyond – recenzja gry. Czy to może nadal działać?

Tue, 06 Jan 2026 22:23:38 +0100

Gracze musieli czekać naprawdę długo na kolejną odsłonę Metroida w 3D, bo trylogia została zakończona jeszcze w 2007 roku na Nintendo Wii. Mimo wszystko sama franczyza ma się bardzo dobrze, a oczekiwania wobec nowego Prima były naprawdę spore. Czy ta formuła może nadal działać?
Metroid w ostatnich latach powrócił do nas za sprawą bardzo ciepło przyjętego Metroid Dread, czyli piątej odsłonie głównej serii, z klasycznym widokiem 2D. Potem był jeszcze Metroid Prime Remastered, a więc odświeżone wydanie pierwszej części serii Prime, pierwotnie wydanej w 2002 roku. Osobiście nie było mi dane grać w starsze odsłony Metroida, a pierwszą styczność z serią miałem właśnie za sprawą Metroid Dread. Czy było to udane doświadczenie? Niestety nie do końca. Choć byłem zauroczony światem, gdzieś ostatecznie odbiłem się od tych nieszczęsnych robotów E.M.M.I. – najpierw praktycznie cały czas musieliśmy

Anno 117: Pax Romana – recenzja gry. Imperium da się lubić

Fri, 12 Dec 2025 01:40:18 +0100

Kiedy studio Ubisoft ogłosiło Anno 117: Pax Romana, stwierdziłem, że to w końcu może być coś dla mnie. Tym razem zamiast przemysłowych kominów i fabryk znanych z Anno 1800, mieliśmy przenieść się do serca imperium rzymskiego, pełnego kolumn, targowisk i gorących prowincji rozsianych po świecie. To zdecydowanie bardziej trafiało w moje gusta, nawet jeśli nie gram za dużo w city buildery. Zwłaszcza że tym razem celem było sprawdzenie, czy tak rozbudowana strategia może działać na padzie równie dobrze, jak na PC.
Już po kilku godzinach z wersją na PS5 wiedziałem jedno. To nie jest pobieżny port. To gra starannie podrasowana pod konsolowe sterowanie, z intuicyjnym interfejsem i przemyślanym układem menu. Kamera pracuje płynnie, wybór budynków jest szybki i wygodny, a całe zarządzanie prowincjami zostało zaprojektowane tak, aby nie zmuszać gracza do gimnastyki z padem. Zdarzały się mo

Hyrule Warriors: Age of Imprisonment – recenzja gry. Więzienie czy swoboda?

Fri, 12 Dec 2025 01:13:56 +0100

Seria The Legend of Zelda to prawdziwy fenomen, przez co każdy po cichu liczy, że kolejna odsłona znów wywróci stolik. Ostatnio Nintendo lubi też wyskoczyć ze spin-offami przygotowanymi przez ekipę od radosnej rzezi z Omega Force, a ja ciągle z naiwnością oczekuję, że one będą równie rewolucyjne, co główna seria. Może nostalgia, może to irracjonalne przeświadczenie, że tym razem musou okaże się czymś więcej niż siekaniem na lewo i prawo mobków na gigantycznych mapach. A tu dodatkowo spełniło się małe marzenie wielu fanów: w końcu mieliśmy zobaczyć legendarną Imprisoning War, o której tyle słyszeliśmy w Tears of the Kingdom. Nie mogłem więc tego ominąć. I jak wyszło? Powiem tak — jest spora szansa, że zgadliście. A gdybym założył się o dychę, że tym razem mosou zaskoczy, to dziś byłbym o te dziesięć złotych biedniejszy.
Oczekiwania, czyli głupio

A.I.L.A - recenzja gry.

Thu, 27 Nov 2025 01:07:50 +0100

Horrory od lat próbują straszyć nas na różne sposoby, ale gry zajmują tą specją przestrzeń, w której w jakimś stopniu musisz przeżywać to samemu. Kiedy twórcy wpadają na pomysł, by zrobić horror o testerze gier, który wchodzi do hiperrealistycznego VR-u i zaczyna badać świeżą produkcję podesłaną przez studio… no to pojawia się potencjał na prawdziwą meta-zabawę. I dokładnie tym właśnie jest A.I.L.A.. Produkcja, która próbuje dorzucić swoje trzy grosze do nurtu introspekcyjnych, psychodelicznych horrorów pokroju Layers of Fear od Bloober Team, ale robi to z nieco chwiejnym krokiem, jakby dopiero uczyła się poruszać w wirtualnej przestrzeni, którą sama stworzyła.
Pomysł na historię? Naprawdę świetny. Wchodzimy w buty testera, który ma ogrywać, szukać błędów, raportować. Tyle że tutaj gra zaczyna zach

Call of Duty Black Ops 7 - recenzja gry. Sabotaż fabuły i kulejące multi.

Thu, 27 Nov 2025 00:49:42 +0100

Kiedy ogłoszono Call of Duty: Black Ops 7, fani serii na moment przycupnęli wygodnie w gamingowych fotelach, bardzo pewni, że znowu dostaną ciekawą historie i ulepszony multi. Wielu liczyło na powrót dorównujący pierwszym odsłonom. W końcu Black Ops to mroczne dziecko serii i inne, bardziej klimatyczne, z nutką paranoi, szpiegowskich twistów i bohaterów, którzy zapadali w pamięć. Problem polega na tym, że tym razem zarówno timing, jak i wykonanie… wypadły średnio. Konkurencja jeszcze łatwiej zagarnia ten obszar rynku gier.
Wprowadzenie - będzie lepiej, ale jeszcze nie teraz
Zacznijmy od pozytywów, żeby nie brzmiało, że w 2025 wszyscy w branży FPS faworyzują jednych “na siłę”, jednocześnie podkładając kłody innym wydawcom. Trzeba przyznać - oprawa graficzna w Black Ops 7 to najmocniejszy element.Model

Pokemon Legends: Z-A – recenzja gry. Miasto pełne pokemonów

Sun, 02 Nov 2025 21:58:42 +0100

Kiedy Game Freak ogłosił Pokemon Legends: Z-A, fani od razu zaczęli się zastanawiać, czy studio po sukcesie Arceusa odważy się ponownie poeksperymentować. Odpowiedź? Tak, ale tylko częściowo. Nowa odsłona to świeże spojrzenie na formułę, które jednocześnie wciąż trzyma się dobrze znanych, bezpiecznych rozwiązań. Efekt? Gra, która momentami błyszczy jak rzadka karta Charizardem, a czasem... przypomina raczej Magikarpa skaczącego w kałuży.
Lumiose City – nowy świat w starych ramach
Zamiast dzikich łąk i gór, tym razem trafiamy do tętniącego życiem Lumiose City. Pomysł zamknięcia gracza w jednym, rozległym mieście budził we mnie mieszane uczucia — w końcu od zawsze największą przyjemnością w Pokemonach była eksploracja natury. A jednak… miasto potrafi zaskoczyć. Dachy pełne ukrytych skarbów, strefy przemysłowe, kanały, a nawet plac

Ghost of Yotei – recenzja gry. Gdy duch powraca w nowym ciele

Sun, 02 Nov 2025 21:05:01 +0100

Po pięciu latach od pamiętnej przygody Jina Sakaia wracamy do feudalnej Japonii – tym razem z nową bohaterką, nowym rozdziałem historii i nieco innym spojrzeniem na samurajski honor. Ghost of Yotei nie jest rewolucją, ale to piękne, melancholijne przypomnienie, że nawet duchy przeszłości potrafią tchnąć nowe życie w znaną formułę.
Ghost of Tsushima niespodziewanie (albo i spodziewanie, biorąc pod uwagę realia) stało się moją ulubioną grą na PlayStation oraz jedną z najlepszych gamingowych przygód ostatnich lat, jakie miałem dane przeżyć. Choć na pierwszy rzut oka gra wydawała się tylko klonem Assassin’s Creed osadzonym w feudalnej Japonii, ostatecznie okazała się czymś znacznie więcej – pierwsze skrzypce grała tu porywająca historia Jin Sakaia i samurajskiego honoru, ale równie pamiętna była sama eksploracja tytułowej wyspy oraz oprawa graficzna. Tym bardziej apetyt na sequel był

Battlefield 6 - recenzja gry. Nagonka na konkurencję nawet nie była potrzebna.

Wed, 15 Oct 2025 00:55:04 +0200

Kiedy Battlefield 6 zostało oficjalnie zapowiedziane, wielu graczy odetchnęło z ulgą - po dość chłodno przyjętym Battlefield 2042, seria od DICE i Electronic Arts potrzebowała czegoś więcej niż tylko kolejnej futurystycznej strzelanki z laserami i egzoszkieletami. Potrzebowała powrotu do korzeni - i właśnie to dostaliśmy. Battlefield 6 to klasyczna wojna, pełna chaosu, błota, huku, zniszczeń i adrenaliny. Gra, która wreszcie przypomina, czym kiedyś był Battlefield: ogromną, dynamiczną bitwą, w której piechota, czołgi i śmigłowce walczą o dominację w najbardziej widowiskowy sposób.
Dobra robota DICE i Electronic Arts!
Na start warto wspomnieć o jednym - premiera gry 10.10.2025 o 17:00 przeszła do historii. W momencie uruchomienia serwerów w Eur

Little Nightmares III – recenzja gry. Koszmarki w duecie

Mon, 13 Oct 2025 01:49:38 +0200

Little Nightmares to już dobrze ugruntowana marka horrorowych platformówek, które zachwyciły graczy swoim niepodrabialnym stylem. Za dwie pierwsze odsłony serii odpowiadało małe, szwedzkie Tarsier Studios, wcześniej współpracujące między innymi przy dodatkach do LittleBigPlanet – więc na dobrym gameplayu ci twórcy znają się naprawdę dobrze. Niestety, po przejęciu studia przez Embracer Group, prawa do marki pozostały w rękach Bandai Namco. Dlatego za recenzowaną dziś trójkę odpowiadają już zupełnie inni ludzie – Namco bowiem powierzyło stworzenie sequela studiu Supermassive Games. Pytanie tylko: czy udało się utrzymać ducha tej wyjątkowej serii?
Supermassive Games możecie kojarzyć z innej horrorowej serii – The Dark Pictures Anthology czy The Quarry. To narracyjne przygodówki, które świetnie sprawdzały się w gronie znajomych. Cykl miał swoje wzloty i

Super Mario Galaxy + Super Mario Galaxy 2 – recenzja. Gwiezdna nostalgia w odświeżonym wydaniu

Sat, 11 Oct 2025 21:45:49 +0200

Mario znów sięga gwiazd — i choć tym razem nie potrzebuje rakiety, tylko odrobiny nostalgii, Nintendo po raz kolejny przypomina, że ich klasyki starzeją się jak wino. Szkoda tylko, że ktoś zapomniał dolać do kieliszka czegokolwiek nowego.
Galaktyczna podróż raz jeszcze
Pamiętacie ten moment, gdy pierwszy raz włączyliście Super Mario Galaxy na Wii? Księżniczka znów porwana (niespodzianka), Bowser znów robi swoje (też niespodzianka), a my — z uśmiechem od ucha do ucha — skakaliśmy po miniaturowych planetach, łapiąc się za głowę, że grawitacja w grze Nintendo potrafi być ciekawsza niż w niejednym filmie science fiction. Ja osobiście tego nie czułem, bo to moja pierwsza styczność z grą. Mimo wszystko z pomocą innych, bardziej doświadczonych graczy w uniwersum Nintendo, byłem w stanie dostrzec, co tu przygotowało dla nas Wielkie N.
Klimat, który dusi i tłamsi
Silent Hill f od pierwszych minut pokazuje, że psychologiczny horror to nie tylko pusty slogan. Czuć tutaj odrazę, terror i nieustanne poczucie niepewności. Historia jest jak zakręcony labiry

Kirby and the Forgotten Land – Nintendo Switch 2 Edition + Star-Crossed World – recenzja gry

Sun, 28 Sep 2025 01:17:50 +0200

Kirby powraca na Nintendo Switch 2 w dodatku Star-Crossed World, rozwijającym historię jednej z najlepiej ocenianych odsłon serii. Choć rozszerzenie nie jest pełnoprawną kontynuacją, ponownie wciąga nas w urokliwy, kolorowy świat różowego bohatera. Postanowiłam sprawdzić, czy dodatkowa zawartość faktycznie wprowadza świeżość, czy jest raczej miłym, ale niewielkim urozmaiceniem podstawowej gry. Zobaczmy, czy Kirby znów potrafi oczarować.
Świeżość w znanym świecie
Star-Crossed World rozszerza fabułę o nową energię do przygód Kirby’ego. Choć nie otrzymaliśmy osobnego świata, – jak sugerowałby tytuł – to twórcy postarali się o kreatywnie przeprojektowane poziomy. Dzięki temu znane lokacje zyskały zupełnie nowy charakter, a przy tym wymagają od gracza większej uwagi i szybszych reakcji. Otrzymaliśmy również rozbudowane starcia z bossami, rozbudowane o n

Dying Light: The Beast - recenzja gry. Techland odrabia lekcje i osadza grę w nowym klimacie.

Sun, 21 Sep 2025 13:19:44 +0200

Techland wraca z przytupem, a właściwie z wielkim zombie-kopniakiem prosto w serce fanów, którzy po Dying Light 2: Stay Human kręcili nosem. Dying Light: The Beast to nie DLC na doczepkę, a pełnoprawny spin-off, w którym twórcy odrobili wszystkie lekcje z „jedynki”. Powrócił parkour z krwi i kości, system dnia i nocy, który znów potrafi naprawdę przestraszyć, a klimat – mroczny, poważniejszy, chwilami wręcz survivalowo-horrorowy – nadaje tej serii nowe, ostrzejsze krawędzie.
Wracamy do historii Kyle’a Crane’a, tym razem już jako hybrydy człowieka i zombie, który po latach męczarni w niewoli Barona szuka zemsty w malowniczo-przerażającym Castor Woods. Lokacje są różnorodne: wiejskie pola, zapomniane kompleksy przemysłowe, gęste lasy – całość przepełniona jest detalami, a rozgrywka przypomina, dlaczego w ogóle zakoch

Hell is US - recenzja gry! Wojny zawsze powracają.

Thu, 11 Sep 2025 00:41:22 +0200

Hell is Us od Rogue Factor to gra, która na pierwszy rzut oka może przypominać soulslike, ale szybko okazuje się być czymś zupełnie innym. To mroczna, filozoficzna podróż przez świat, gdzie eksploracja i walka z potworami stanowią dwa najważniejsze elementy gameplayu. Choć mechanika walki jest rozbudowana, a tworzenie broni i modyfikacji z materiałów dostępnych w grze przypomina mechaniki z wielu produkcji, to sama rozgrywka mocno odbiega od typowych soulslike’ów.
Eksploracja i walka
Świat gry jest surowy i pełen niebezpieczeństw, a gracz musi samodzielnie odkrywać jego tajemnice, bez pomocy interfejsu prowadzącego za rękę. Walki są intensywne, a bez odpowiedniego przygotowania i tworzenia broni z materiałów pozyskanych od potworów, przeżycie staje się niezwykle trudne. To trochę jak z eliksirami i pastami na miecze w Wiedźmini

Cronos: The New Dawn - recenzja gry. Gdyby sam PRL nie był wystarczającym Science Fiction.

Tue, 02 Sep 2025 23:36:10 +0200

Kiedy słyszymy hasło survival horror i Bloober Team, od razu wiadomo, że trzeba się wygodnie rozsiąść i posłuchać co mają do zaoferowania. Polacy od lat specjalizują się w straszeniu, a po takich tytułach jak Layers of Fear, The Medium, The Observer czy remake Silent Hill 2, wiedzą już, jak budować napięcie. Tym razem dostaliśmy coś świeżego – Cronos: The New Dawn. Krakowskie studio firmuje to jako nowy format horroru, czy to nie przesadne stwierdzenie? Zapraszam do recenzji, a raczej na wycieczkę w koszmarny sen, w którym PRL-owski brutalizm spotyka się z retrofuturyzmem i postapokalipsą.
Klimat – PRL jakiego nie znacie
To, co wyróżnia Cronos: The New Dawn od pierwszych minut, to ciężki, duszny klimat. Gra zabiera nas

Gears of War: Reloaded - recenzja gry. Historyczna chwila w świecie konsol.

Tue, 02 Sep 2025 22:46:02 +0200

Gears of War: Reloaded – powrót klasyka, który w 2006 roku wyznaczył nowy standard dla shooterów TPP, a teraz wraca w odświeżonej wersji na PlayStation 5. Co ciekawe – to nie jest tylko zwykła premiera, bo 26 sierpnia 2025 roku przeszło do historii jako dzień pierwszego, publicznego i ciepłego uściku, pomiędzy gigantami. Microsoft oddał „gearsy” na konsolę konkurenta, a Sony wypuściło Helldivers 2 na Xboxa. Czyli równowaga w przyrodzie zachowana, a gracze mogą się cieszyć podwójnie.
Techniczne odświeżenie, frajda w wysokiej jakości
Czy mówimy w przypadku teog remaku o jakimś przełomie? Otóż, nie bo to remake. Na pierwszy rzut oka widać, że to nie jest odgrzewany kotlet. Gears of War: Reloaded to kompletny lifting – grafika w 4K robi robotę, tekstury

Mafia: The Old Country – recenzja gry. Powraca stara, dobra Mafia

Fri, 29 Aug 2025 02:28:35 +0200

Mafia to dla wielu graczy kultowa seria, którą brutalnie skrzywdziła trzecia odsłona. Jedynka wprowadzała nas w realia przestępczego świata z włoskim klimatem, dwójka udowodniła, na co stać czeskie studio, a trójka zaczęła eksperymentować z formułą – niestety z marnym skutkiem. Do niedawna wydawało się, że to nieudane domknięcie trylogii pogrzebało serię na dobre. Na szczęście zapowiedziano prequel, rozgrywający się na wiele lat przed wydarzeniami pierwszej Mafii. Czy Mafia: The Old Country to wreszcie powrót w wielkim stylu?
Ja również nie jestem wobec Mafii obojętny. Niedługo po premierze dwójki poznałem historię Vito i po raz pierwszy wsiąkłem w klimat włoskiej mafii. Dopiero później obejrzałem Ojca Chrzestnego. Trzeciej części nigdy nie tknąłem – odstraszały mnie fatalne opinie i niezbyt przekonująca wizja lat 60., podana w formule pseudo otwartego świata. Twórcy poszli za trendami i zamiast mocnej historii dostaliśmy typową piaskownicę z aktywnościam

Super Mario Party Jamboree + Jamboree TV – recenzja gry. Największa impreza w Mushroom Kingdom?

Wed, 20 Aug 2025 21:52:51 +0200

Mario znowu zaprasza nas na imprezę, ale tym razem dołącza do niej coś, co można nazwać telewizyjnym show na sterydach. Super Mario Party Jamboree wraz z trybem Jamboree TV to mieszanka klasyki, nowych pomysłów i odrobiny chaosu. Czy ta kombinacja to przepis na najlepszą domówkę?
Plansze, kostki i dużo monet – klasyka, która nie zawodzi
Od 1998 roku Mario i spółka udowadniają, że wystarczy kostka do gry, kolorowa plansza i kilka (dziesiąt) minigierek, by wieczór zamienił się w walkę na śmierć i życie z najlepszym kumplem. Jamboree nie próbuje wywracać tej formuły do góry nogami. Nadal mamy różne, każda z własnym klimatem i twistem. Na przykład Goomba Lagoon wraz z przypływami i odpływami potrafi zmyć nasze plany szybciej niż tsunami, a Rainbow Galleria to takie wielopoziomowe centrum handlowe, które daje wrażenie, jakbyśmy grali w Monopoly na LSD.

The Sims 4: Czar natury – recenzja dodatku. Magia, którą naprawdę da się polubić

Thu, 07 Aug 2025 01:30:31 +0200

The Sims 4: Czar natury to rozszerzenie, które na pierwszy rzut oka mogło wydawać się dość specyficzne i nie dla każdego – w końcu głównym motywem są wróżki i magia natury. Sama na początku podchodziłam do tego dodatku z rezerwą, nie byłam szczególnie podekscytowana. Jednak im dłużej grałam, tym bardziej przekonywałam się do tego klimatu i zawartości, które w efekcie zrobiły na mnie naprawdę dobre wrażenie. Dla wielu fanów serii, zwłaszcza tych pamiętających The Sims 3, pojawienie się wróżek było długo wyczekiwanym momentem i muszę przyznać, że dodatek spełnia ich oczekiwania w wielu aspektach.
Innisgreen – magiczne miasteczko o irlandzkim klimacie
Dodatek przenosi nas do urokliwego Innisgreen – miasteczka pełnego zieleni, magicznych lasów i baśniowej atmosfery, która przywodzi na myśl irlandzkie krajobrazy i klimatyczne Shire z Władcy Pierścieni. Ziemiste, natural