Za swojej kadencji w X-Men Jonathan Hickman rozpoczął kilka wątków, które powoli zaczynają dojrzewać. Przeznaczenie X to zaawansowana, ale wciąż nie końcowa faza Ery Krakoi i najwyższy czas, by dopisać do niej kolejne rozdziały. W tym tomie pojawiają się postaci już wcześniej znane, choć niezaangażowane dotąd w państwo mutantów - Broo i Firestar. Przeznaczenie X: X-Men tom 2 to jednak przede wszystkim popis Forge'a, któremu członkostwo w tytułowej grupie należało się od dawna.

Na początek wątek Firestar. Dziewczyna należała do wielu zespołów, ale jakoś zawsze było jej bliżej do grup bez literki „X”. W Erze Krakoi znalazło się dla niej miejsce w odświeżonym składzie X-Men, choć niektórym nie przypadło to do gustu. Okazji do rehabilitacji w oczach co bardziej purytańskich mutantów Firestar ma wiele. Duggan sprawnie rozpalił ogień tej bohaterki i nawet stworzył ciekawy team z Icemanem. Podoba mi się też demokratyczna forma wyboru kolejnego składu X-Men, choć nie było nam dotąd dane zobaczyć głosowania.

Cieszy mnie to, że następcy Hickmana nie pogrzebali wątku Krypty. Mała przypominajka: to hermetyczny, obcy świat, w którym czas płynie znacznie szybciej, a istoty go zamieszkujące posiadają zdolności podobne do homo superior. I nie byłoby w tym nic groźnego, gdyby jego mieszkańcy nie pałali gniewem do mutantów i nie dysponowali znaczną przewagą taktyczną nad nimi i całym światem. Nie pomaga fakt, że mutanci złożyli już im średnio udaną wizytę. Niestandardowe zagrożenie wymaga niestandardowej obrony. Forge ma więc okazję zabłysnąć i przypomnieć światu, że nadal jest jednym z najniebezpieczniejszych umysłów świata Marvela. To, co jednak znajduje w środku Krypty, może zaskoczyć. Choć na pewno ucieszy jednego z członków grupy.

Dalej akcja nie zwalnia tempa. Powraca elegancki na uroczy sposób Broo, który dotąd kontrolował swój rój. Coś jednak wymknęło się spod kontroli i część jego krwiożerczych pobratymców powróciła do dawnych nawyków. Mutanci nigdy nie byli uwiązani do jednego miejsca i czasu, a Era Krakoi pozwala im na wiele więcej. Potencjalna inwazja Brood to okazja, by wysłać ich w kosmos, ale już nie jako super-grupę, a zbrojne ramię narodu mutantów. Fani tępienia kosmicznych robali będą zadowoleni, ale dochodzą tu pewne dylematy moralne, wypalające harcerzykowatość z serc niektórych X-Men.

Rysunki to standard historii z mutantami. Ot kosmiczne, międzywymiarowe widowisko, gdzie obok dzieci Krypty mamy roje Brood i klasyczne potyczki X-Men z łotrami. Nieco bardziej posępnie wyszła Casseliemu i Cassarze wizja niedoszłej przyszłości związanej z Kryptą. Niby kolejne dystopijne proroctwo bez znaczenia, ale budujące napięcie przed starciem z mieszkańcami Krypty i ewentualne dalsze konsekwencje istnienia tego miejsca. 

Era Krakoi to nie tylko polityczne spiski i egzystencjalne rozważania o gatunku homo superior. Przeznaczenie X: X-Men tom 2 to komiks superbohaterski na nieco większą skalę niż dotychczas. X-Meni wiele razy byli już w kosmosie, ale tym razem czują się w nim jakby śmielej. Gerry Duggan rozwija idee Hickmana wzorowo i nie zapomina, że przy całej krakoańskiej pompatyczności, czasem trzeba po prostu trochę trykociarskiego funu. Miłośnicy klasycznych Dzieci Atomu będą więc zadowoleni, bez szkód dla niepodległościowego majestatu wyspy. Kolejny przystanek to Grzechy Sinistera, gdzie bladolicy łotr udowodni swą złowieszczość, choć w sobie znanym, groteskowym stylu.

Tytuł oryginalny: X-Men by Gerry Duggan vol.3, X-Men by Gerry Duggan vol.4
Scenariusz: Gerry Duggan, Steve Foxe
Rysunki: Stefano Caselli, Joshua Cassara
Tłumaczenie: Marek Starosta
Wydawca: Egmont 2026
Liczba stron: 216
Ocena: 75/100