Krzysztof Pieczyński

Krzysztof Pieczyński (ur. 27 marca 1957 w Opolu) – polski aktor, poeta i pisarz, działacz społeczny.

Urodził się w Opolu, ale wychowywał w Prudniku, gdzie uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza. Studiował na Wydziale Aktorskim w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, którą ukończył w 1980. Dzięki występowi w dwuosobowej sztuce Athola Fugarda „Wyspa” otrzymał angaż w Teatrze Powszechnym w Warszawie, którego aktorem pozostawał w latach 1980–1986.

Po raz pierwszy pojawił się na małym ekranie w roli Bronka Talara w serialu Jana Łomnickiego „Dom” (1980). W serialu Grzegorza Warchoła „Życie Kamila Kuranta” (1982) zagrał człowieka umierającego, pogodzonego ze świadomością śmierci.

Na dużym ekranie zadebiutował rolą cynicznego działacza w filmie Jerzego Domaradzkiego „Wielki bieg” (1981). W dramacie Barbary Sass „Krzyk” (1982) stworzył sugestywną postać Marka, chłopaka z marginesu, a w filmie Feliksa Falka „Idol” (1984) zagrał młodego pisarza mierzącego się z mitem artysty zbuntowanego. Za rolę w filmie „Wielki bieg” oraz kreację w „Jeziorze Bodeńskim” (1985) dostał nagrodę za najlepsze pierwszoplanowe role męskie na 11. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych.

W 1985 wyjechał do USA, gdzie grał w teatrach, oraz hollywoodzkich produkcjach, między innymi w filmie Andrew Davisa „Reakcja łańcuchowa” („Chain Reaction”) u boku Keanu Reevesa i Morgana Freemana i w filmie Rolanda Joffe „Projekt Manhattan” („Fat Man and Little Boy”). Grał w spektaklach wystawianych w Goodman Theatre w Chicago i reżyserowanych przez Roberta False, Davida Petrarka i Mary Zimerman.

Po jedenastu latach wrócił do Polski i występował w filmach, serialach i Teatrze Telewizji. Grał doktora Bruna Walickiego w serialu „Na dobre i na złe” (1999–2003). Za drugoplanową rolę Jodły, granatowego policjanta, w wojennym dramacie Jana Jakuba Kolskiego „Daleko od okna” (2000) otrzymał nagrodę „Orła” oraz nagrodę za najlepszą drugoplanową rolę męską na 25. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych. Za rolę mężczyzny w filmie „Jutro będzie niebo” (2001) został uhonorowany nagrodą za najlepszą rolę męską na 26. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych.

W kolejnych latach zagrał m.in. w biograficznym dramacie wojennym Romana Polańskiego „Pianista” (2002) oraz thrillerze „Poza zasięgiem” („Out of Reach”, 2004) u boku Stevena Seagala. W 2003 zadebiutował w roli dramaturga sztuką „Lekcja angielskiego”, zrealizowaną przez Jarosława Marszewskiego dla Teatru Telewizji, w której zagrał rolę Jerzego. W 2007 wyreżyserował dwa filmy dokumentalne według własnych scenariuszy: „Brakujące Słowo” oraz „Spotkanie”. (Wikipedia)