Ludwik Pak

Aktor. Zadebiutował na deskach Teatru im. W. Bogusławskiego w Kaliszu w sezonie 1950/51. Od 1955 na trwałe związał się ze stołecznymi teatrami: Dramatycznym (1955-62, Ateneum (1962-71) i Rozmaitości (1973-77, 1981-86), gdzie stworzył wiele interesujących kreacji. Był aktorem wszechstronnym. Dobrze czuł się zarówno w dramacie, jak i w komedii.

W filmie zadebiutował w roku 1955. W początkowym etapie kariery często grywał role główne. Wieloletnie zmagania z chorobą alkoholową spowodowały, że z upływem lat na ekranie pojawiał się coraz rzadziej, grywając role drugoplanowe bądź epizody, które nie dawały możliwości ukazania w pełni jego talentu. Widoczna zmiana fizjonomii (zniszczona, postarzała twarz) zadecydowała, że reżyserzy chętnie obsadzali go w rolach ludzi prostych, często z marginesu, niezaradnych, „skłóconych z życiem” czy kierujących się własną, trudną do zaakceptowania przez otoczenie, filozofią życia. Stworzone przez niego postacie robotników, chłopów, a nawet alkoholików – obdarzone ciepłym uśmiechem, niekiedy smutnym i zagubionym wzrokiem – były małymi aktorskimi perełkami, na długo pozostającymi w pamięci widzów. Zwieńczeniem jego filmowej kariery była wybitna rola drwala Peresady w „Siekierezadzie”.

Bardzo lubiany przez widzów i środowisko aktorskie, w którym przez kolegów nazywany był „Lulu”. Ostatnie lata życia spędził w Domu Aktora Weterana w Skolimowie. [Andrzej Androchowicz]