Za i przeciw

Berlin lat 30. XX wieku. Do władzy dochodzą naziści i w całym kraju zaczyna szerzyć się terror. Wielu artystów i intelektualistów opuszcza Niemcy. Niektórzy jednak zostają i tak jak Wilhelm Furthwangler próbują normalnie pracować. Furthwangler nie jest jednak zwykłym zjadaczem chleba – to wybitny dyrygent Berlin Philharmonic Orchestra i nie spotykają go żadne represje ze strony nowej władzy. Mijają lata. Po przegranej przez hitlerowców wojnie Niemcy zostają podzielone na dwie strefy: wschodnią kontrolują Rosjanie, zachodnią – Amerykanie. Przedwojenna postawa Furthwanglera budzi podejrzenia okupantów. W końcu dyrygent staje przed amerykańskim komitetem denazyfikacyjnym. Wywiera jednak dobre wrażenie na przesłuchującym go majorze Stevie Arnoldzie ). Pozytywne świadectwo wystawiają mu też członkowie jego orkiestry twierdząc, że pomagał Żydom w czasach nazistowskiego terroru. Furthwangler zostaje oficjalnie oczyszczony ze wszystkich zarzutów, ale jego osoba wciąż budzi wątpliwości.