Edward Dziewoński

Niewielu pamięta, że ten wybitny aktor był nie tylko doskonałym kabareciarzem, ale również aktorem dramatycznym. Przez wiele sezonów występował w warszawskim Teatrze Współczesnym, gdzie zagrał m. in. w pamiętnej „Karierze Arturo Ui” B. Brechta w doskonałym towarzystwie: Tadeusza Łomnickiego, Mieczysława Czechowicza, Aleksandra Bardiniego. Wystąpił również w „Eroice” A. Munka, w wielu popularnych serialach, m. in. „Wojnie domowej”, „Czterdziestolatku”, „Czterdziestolatku. 20 lat później”, „Wielkiej miłości Balzaka”, „Paziach”. W filmie po raz ostatni pojawił się w „Strasznym śnie Dzidziusia Górkiewicza”. Zajmował się także reżyserią, w dużej mierze w Teatrze TV. Był aktorem Teatru Narodowego, Współczesnego, Ludowego, Komedii oraz dyrektorem Teatru Kwadrat. Występował w Kabarecie Starszych Panów, był też założycielem, dyrektorem, reżyserem i jednym z aktorów „Kabaretu Dudek”, sam zresztą przez kolegów nazywany był Dudkiem. [Filmweb].

Aktor komediowy i kabaretowy, reżyser teatralny. W 1939 roku ukończył Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej w Warszawie. Aktor teatrów: Miejskiego w Łodzi (1945), Miniatur „Syrena” w Łodzi (1945-47), Kameralnego Domu Żołnierza w Łodzi (1947-49), oraz teatrów warszawskich: Narodowego (1949-53), Ateneum (1953-56), Wagabunda (1957-58), Współczesnego (1962-66), Ludowego (1966-68, 1970-74), Komedia (1968-70), Kwadrat (1974-79; pełnił także funkcję dyrektora tego teatru). W latach 1954-62 występował w kabarecie „Szpak”. W roku 1964 założył (w kawiarni „Nowy Świat”) niewątpliwie najwybitniejszy powojenny kabaret „Dudek”. Istniał on do roku 1974. Przez 10 lat Dziewoński był jego szefem, autorem wielu tekstów i jednym z głównych wykonawców. Do historii przeszedł skecz „Sęk” wykonywany przez Dziewońskiego z Wiesławem Michnikowskim. Syn aktora Janusza Dziewońskiego, bratanek aktorki Elżbiety Dziewońskiej, ojciec Romana Dziewońskiego. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 235-3-1/2). [Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl].