Gene Wilder

Ten dość popularny aktor uczęszczał do Uniwersytetu Iowa, gdzie uzyskał stopień naukowy w dziedzinie nauk humanistycznych. Obecnie na ekranach jest dość rzadko. Wilder karierę rozpoczął w latach 60 na scenach Broadwayu. Szybko stał się jednym z najlepszych aktorów teatralnych tamtego okresu. Tam poznał Mela Brooksa, który uparł się, że obsadzi go w swojej komedii „Producenci” w drugoplanowej roli neurotycznego księgowego Leo Blooma. Gene wzbraniał się, bo nie był pewien jak wypadnie na ekranie – miał na koncie tylko małą rólkę w słynnym dramacie kryminalnym „Bonnie i Clyde”. Brooks jednak tak dobrze pokierował swoim przyjacielem, że Wilder otrzymał nominację do Oscara.

Świeżo objawiony talent komiczny był dla Hollywood nie lada gratką. Wilder zagrał główną rolę w „Willy Wonka”, a potem u Woody’ego Allena jako psychiatra we „Wszystko co chcielibyście wiedzieć o seksie, ale baliście się zapytać”. Wkrótce Wilder poczuł się pewnie w filmie i zaczął pisać scenariusze. Niektóre z nich sam reżyserował, np. „Kobieta w czerwieni” lub „Sunday lovers”. Jego wielkim sukcesem, uhonorowanym kolejną nominacją do Oscara, był scenariusz do „Młodego Frankensteina”. Dobre recenzje zebrała też komedia „Nic nie widziałem, nic nie słyszałem”, w której wystąpił z Richardem Pryorem. W duecie zagrali jeszcze w czterech filmach.

Pod koniec lat 80-tych dotknęła go osobista tragedia. Jego żona, aktorka, Gilda Radner zmarła na raka jajnika. Jednak zanim to się stało Gene był współzałożycielem klubu wspierającego chorych na raka i ich bliskich. Po kilku latach otrząsnął się ze smutku i ponownie ożenił z Karen Boyer, ale jednocześnie wycofał się z aktorstwa. Po dziesięciu latach od śmierci żony wykryto u niego raka układu limfatycznego. Walka z chorobą trwała ponad dwa lata, na szczęście zakończyła się sukcesem.