Jacek Nieżychowski

Aktor, śpiewak, dyrektor teatru, dziennikarz (pisał pod pseud. Jerzy Pomian). W 1950 ukończył Szkołę Główną Planowania i Statystyki w Warszawie. Śpiewu uczył się u Ady Sari oraz Ludmiły Szuster w Szczecinie i Janusza Popławskiego w Gliwicach. W latach 1940-47 pracował jako urzędnik m.in. w powiatach Sandomierz i Nowy Sącz. Od 1947 w Szczecinie. Do 1949 kierownik działu w Urzędzie Morskim, 1949-52 asystent w Wyższej Szkole Ekonomicznej i równocześnie dyrektor Technikum Eksploatacji Żeglugi i Portów, 1951-52 aktor i śpiewak w „Artosie”. W latach 1952-57 solista Operetki Śląskiej w Gliwicach, 1956-59 inicjator i współorganizator (z Leonem Szechterem) oraz pierwszy dyrektor i kierownik artystyczny Operetki Szczecińskiej. W latach 1960-64 organizator, dyrektor i kierownik artystyczny Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Imprez Artystycznych. W latach 1962-63 inicjator i organizator Festiwali Młodych Talentów w Szczecinie, które dokonały pokoleniowej i stylistycznej zmiany w polskiej muzyce rozrywkowej. Autor i reżyser programów estradowych, m.in. „Proszę o głos” (I nagroda na Festiwalu Programów Estradowych w Warszawie, 1961), „Fogg and Rock” (II nagroda na Festiwalu Zespołów Estradowych w Warszawie, 1962). W latach 1964-67 kierownik zespołu estradowego „Gwiazdy Festiwali”, w roku 1968 właściciel kawiarni artystycznej „Tenisowa”. W następnych latach zasłynął z występów estradowych m.in. z zespołem „Silna Grupa pod Wezwaniem” z Krzysztofem Litwinem, Kazimierzem Grześkowiakiem, Tadeuszem Chyłą i Andrzejem Zakrzewskim (Nagroda Prasy na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, 1969). Lata 80. spędził w USA. Od lat 90. związany ze Świnoujściem, gdzie prowadził działalność gospodarczo-rozrywkową, pisał felietony (m.in. do „Twojego Stylu”). W 1999 wydał książkę kulinarną „Kuchnia ziemiańska. Błogosławione cztery pory roku”. [FilmPolski]