Zofia Lindorf

Aktorka. Od roku 1913 mieszkała w Warszawie. Przez cały okres działalności scenicznej związana była z teatrami warszawskimi, m. in. z Teatrem Rozmaitości (1922-24), oraz Narodowym (1924-39). Gościnnie występowała na deskach teatrów: Małego i Letniego. Była przed wojną popularną aktorką filmową. W czasie okupacji niemieckiej, aż do Powstania Warszawskiego pracowała jako kelnerka w „Cafe Bodo” i „U Aktorek”. Okres od sierpnia 1944 do września 1945 spędziła na tułaczce w Radomiu, Zakopanem, Nałęczowie, Podkowie Leśnej. W październiku 1945 wróciła do Warszawy i została zaangażowana do Teatru Polskiego, a od 1957 grała w Narodowym, jednak w 1967 z powodu choroby serca przeszła na rentę. Udzielała potem prywatnych lekcji kandydatom na studia aktorskie. W maju 1973 otrzymała tytuł członka zasłużonego SPATiF-ZASP, a w lipcu tegoż roku odbył się jubileusz jej pięćdziesięciolecia pracy artystycznej. Była aktorką grającą dużo w teatrze i filmie, zwracająca uwagę urodą i talentem. Od 1959 była członkiem Towarzystwa Filologii Klasycznej. Na Uniwersytecie Warszawskim prowadziła dorywczo zajęcia z recytacji klasyków literatury greckiej i rzymskiej