Danuta Kowalska

Jej rodzice byli ludźmi niespokojnymi, mieli tysiące pomysłów na życie. Ich córka Danuta Kowalska wybrała drogę artystyczną. Ukończyła szkołę baletową, tańczyła w „Mazowszu”, by wreszcie zostać aktorką. Jeszcze gdy była w szkole teatralnej występowała w Teatrze Powszechnym; „Barbarzyńca”, „Lot nad kukułczym gniazdem”, „Kopciuch”, „Ball”, „Obcy, bliscy” to tylko niektóre tytuły spektakli, w których pojawiła się w obsadzie. Ma w swoim dorobku nagradzane przedstawienia teatru telewizji jak chociażby „Czarownice z Salem” Arthura Millera , „Księżycowe nagietki”, „Nie igra się z miłością”, „Gołębnik”. Zaczęła również występować na szklanym ekranie w serialach: „S. O. S.” (1974), „Zaklęty dwór” (1976), „07 zgłoś się” (1984), „Na kłopoty…Bednarski” (1986), „Pogranicze w ogniu” (1988-1991), „Kanclerz”(1989), i telefilmach:” Zmowa”(1988). Pojawiła się w noweli filmowej „Wielki podryw”(1978) Jerzego Kołodziejczyka. Na wielkim ekranie zagrała m.in. w filmach: „Znaków szczególnych brak”(1978) Anatolija Bobrowskiego, „Koty to dranie”(1978), „Dłużnicy śmierci”(1985), „Rajska jabłoń”(1985), „Cudowne dziecko”(1987), „W klatce”(1987), „Anioł w szafie”(1987), „Zakole” (1988), „Konsul”(1989), „Świnka”(1990), „Seszele”(1990), filmie akcji „Undeclared War”(1990) Ringo Lama z Olivią Hussey oraz fracusko-włoskiej adaptacji prozy Andre Laya „Zwichnięcie”/L’ entorse/ (1991). Wielką popularnością cieszyła się komedia „Och, Karol”(1985) Romana Załuskiego, gdzie wcieliła się w rolę żony tytułowego bohatera, Marii Górskiej, pracującej zawodowo jako tkaczka. Na ekranie rysowała swe postaci klarownymi i czystymi środkami. Potrafiła być łagodna i niezmiennie ciepła, ale także ostra, zdecydowanie stanowcza, gdy rola tego wymagała.