Kasia Smutniak

Polska aktorka mieszkająca we Włoszech. Zagrała kilkadziesiąt ról filmowych i telewizyjnych. Uznawana za jedną z najbardziej wszechstronnych aktorek włoskich. Doceniana za kreacje dramatyczne, jak i komediowe. Starannie dobiera role, koncentrując się na tych, które są dla niej zawodowym wyzwaniem.

Nominowana do Nagrody Włoskiej Akademii Filmowej za rolę w filmie „Allacciate le cinture” Ferzana Özpetka, zdobyła Złoty Glob – Nagrodę Stowarzyszenia Prasy Zagranicznej we Włoszech za rolę w filmie Petera del Monte „Nelle tue mani” oraz została pięciokrotnie uhonorowana Nastro D’argento – Nagrodą Stowarzyszenia Włoskich Krytyków Filmowych (SNGCI). Natomiast za rolę w filmie „Limbo” w reżyserii Lucio Pellegriniego otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki na Festiwalu filmowym w Rzymie.

Niedługo po włoskim debiucie wystąpiła w polskiej produkcji „Haker” (2002) w reżyserii Janusza Zaorskiego. Nie została jednak na długo w rodzinnym kraju, ponieważ we Włoszech czekały na nią nowe propozycje: „Radio West” (2004) oraz „Ora e per sempre” (2004) w reżyserii Vincenzo Verdecchiego. Trzy lata później rola w filmie „Nelle tue mani” Petera del Monte odbiła się głośnym echem, przynosząc jej nagrodę Złotego Globa oraz uznanie w oczach włoskich krytyków filmowych. Rok 2007 stał się przełomowym w jej karierze. Od tego czasu bierze udział w kilku projektach rocznie, zdobywając przy tym sympatię widzów i branży. Ostatnie kilka lat w jej karierze, to produkcje o międzynarodowym zasięgu, m.in. „From Paris with Love” (2010) czy znany i doceniony w Polsce film Paolo Genovesego „Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie”, w którym zagrała jedną z głównych ról. W jednym ze swoich ostatnich filmów pod tytułem „Żona i mąż” w reżyserii Simone Godano, wcieliła się w rolę mężczyzny.

Katarzyna Smutniak wzięła również udział w kilkunastu projektach telewizyjnych we Włoszech. Najczęściej są to miniseriale, zamknięte formy, które pozwalają na zawodową różnorodność, jednocześnie pozostając na wysokim poziomie. Wśród telewizyjnych tytułów warto wymienić m.in. „In Treatment”, „Volare – La grande storia di Domenico Modugno”, czy film „Limbo” (2015) w reżyserii Lucio Pellegriniego, w którym wcieliła się w postać żołnierza w Afganistanie. Projekty telewizyjne przyniosły jej wielką popularność, czyniąc z niej gwiazdę na Półwyspie Apenińskim.

W 2012 roku prowadziła Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji, jedno z najstarszych i najważniejszych wydarzeń w branży filmowej na świecie.

W życiu prywatnym jest mocno zaangażowana w pomoc mieszkańcom Nepalu. Założyła fundację imienia Pietra Taricone i zainicjowała budowę szkoły w Mustangu. Budynek powstawał przez cztery lata – szkoła działa od lipca 2016 roku.