Szymon Bobrowski

Szymon Bobrowski (ur. 16 maja 1972 w Koninie) – polski aktor teatralny i filmowy.

Zadebiutował w 1994 roku w „Małym księciu” na scenie Teatru Studyjnego’83 w Łodzi. W 1995 roku ukończył studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi z nagrodą Festiwalu Szkół Teatralnych. Po studiach zadebiutował główną rolą Trieplewa w spektaklu „Czajka” Antoniego Czechowa w reżyserii Eugeniusza Korina. Później w teatrze współpracował m.in. z Krzysztofem Warlikowskim, Barbarą Sass, Juliuszem Machulskim i Zbigniewem Zapasiewiczem. W latach 2000–2008 związany był z warszawskim Teatrem Powszechnym, gdzie partnerował m.in. Krystynie Jandzie czy Januszowi Gajosowi. Stworzył wiele ról w Teatrze Telewizji i Teatrze Polskiego Radia, w tym w Juliuszu Cezarze Jana Englerta, spektaklu nagrodzonym Grand Prix na Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Sopocie.

Na dużym ekranie debiutował w 1995 roku w filmie „Kamień na kamieniu”, później zagrał m.in. w filmach: „Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową” Krzysztofa Zanussiego, „Samotność w sieci” Witolda Adamka, „Róża” Wojciecha Smarzowskiego i „Powidoki” Andrzeja Wajdy. Szerokiej publiczności znany jest z seriali TVN – „Magda M.”, gdzie zagrał prawnika Bartka Malickiego, „Odwróceni”, z roli gangstera Skalpela, „Lekarze”, w którym wcielił się w postać ginekologa Piotra Wanata, z roli policjanta Marcela Jaworskiego w pierwszej serii „Twarzą w twarz” Patryka Vegi oraz z roli Artura Żelaznego w serialu „Chyłka”. [Wikipedia]